αφέλεια

•Φεβρουαρίου 23, 2018 • Σχολιάστε

μπορεί αφέλεια .. μπορεί απλότητα .. μπορεί άγνοια .. μπορεί προσωπική μοναδικότητα

Κάποτε, παιδί ακόμα, μού υποσχέθηκαν ένα στυλό που θα γράφει μόνο του (!!). Θα υπογόρευα, φαντάστηκα, κι αυτό θα έγραφε. Συμπέρασμα, πίστεψα πως θα αποφύγω τον κόπο. Η μητέρα μου γέλαγε που περίμενα ως το βράδυ να μου φέρουν ό,τι μου είχαν υποσχεθεί. Φυσικά τίποτα δεν ήρθε.

Από τότε ώφειλα να είχα καταλάβει πως τίποτα δεν έρχεται και πολλές φορές ακόμα κι αν κοπιάσεις τίποτα δεν θα πάρεις όσα κι αν δώσεις. Δεν υπάρχουν υποσχέσεις ούτε γραπτές, ούτε άγραφες. Υπάρχουν μόνο «διαδικασίες» που όταν τις ολοκληρώσουν, όσοι τις χειρίζονται, αποχωρούν για τη γοητεία μιας νέας «διαδικασίας».

Αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν.

Η αφέλειά μου γεννήθηκε μαζί μου.

Advertisements

Παντού

•Φεβρουαρίου 21, 2018 • Σχολιάστε

Παντού Χειμώνας!!!

Όταν …

•Φεβρουαρίου 16, 2018 • Σχολιάστε

Όταν συνειδητοποιείς τι έχεις χάσει αγγίζεις τα όρια που δεν έχουν γυρισμό.

Ευχή

•Φεβρουαρίου 6, 2018 • Σχολιάστε

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι ευχές αλλά πολύ θα’θελα κανένας να μην ζει άγριες ώρες. Να γιατί δεν μου αρέσουν λοιπόν οι ευχές … καμία ευχή δεν αποτρέπει την αγριότητα της απώλειας, τίποτα δεν την γλυκαίνει και μάρτυς μου ο Θεός … στο διάολο η λογική που λέει : έτσι είναι η ζωή. Στο διάολο κι ακόμα παραπέρα. Ποτέ δεν θα ζήσω, όσο ζήσω, με την λογική «της ζωής».

Επανάληψη

•Ιανουαρίου 19, 2018 • Σχολιάστε

Η δραστηριότητα σημαίνει επανάληψη της γνωστής διαδικασίας! Μπράβο κουράγιο!

Μια γυναίκα

•Ιανουαρίου 15, 2018 • Σχολιάστε

Το καφέ δεν είχε πολύ κόσμο αλλά δεν ήταν και άδειο. Βράδυ Κυριακής. Ένα ποτό για να τελειώσει η μέρα λίγο πιο χαλαρά είχα σχεδιάσει. Κουβέντες χωρίς βαριές φιλοσοφίες αλλά όχι και ανόητες με τη φιλενάδα μου. Κι εκεί που ξέφευγε και κανένα γελάκι που και που και το «Μαλιμπού» κόντευε να τελειώσει μια γυναίκα μπαίνει στο καφέ. Πριν μπήκε το άρωμά της, μετά το υπέροχο σάλι της και μετά μια γλυκιά καλησπέρα. Χαιρετηθήκαμε όμορφα και καλά, αφού είναι γνώριμη από την δουλειά και μετά από μερικές «απαραίτητες» φιλοφρονήσεις μεταξύ γυναικών σκαρφάλωσε στο σκαμπό της μπάρας. Συνέχισα την κουβέντα με την φίλη μου και δεν υποψιάστηκα στιγμή πως η γνωστή της δουλειάς ήταν σε βραδινή επαρχιακή έξοδο μονάχη της. Η αλήθεια είναι πως το κατάλαβα αργά αλλά και νωρίτερα να το είχα αντιληφθεί δεν νομίζω πως θα της το χάλαγα  προσκαλώντας τη στην παρέα μου. Είχε διαλέξει ένα βράδυ εξόδου, σε σκαμπό, σε μπαράκι, σε μικρή επαρχιακή πόλη μονάχη της με το καταπράσινο φόρεμά της, τις αφέλειές της, την «μαργαρίτα της» και την αυτονομία της.

Μπορεί και να την ζήλεψα … μπορεί την επόμενη φορά να είμαι εγώ στο σκαμπό!

Το κορίτσι και το κουτί!!!!!

•Δεκέμβριος 28, 2017 • Σχολιάστε

Μια φορά ήταν ένα κορίτσι που ζούσε μέσα σε ένα κουτί. Δεν γεννήθηκε εκεί, μόνο μια μέρα που ήταν παιδί, το είδε, μπήκε μέσα του κι έκτοτε δεν βγήκε ποτέ. Τα χρόνια περνούσαν και το κορίτσι θα μεγάλωνε, όμως δεν την είδαμε για να ξέρουμε αν είχε γίνει μια όμορφη ή άσχημη γυναίκα κι εδώ…

via Το κορίτσι μέσα στο κουτί — ο βιβλιοθηκάριος

 
Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

Ένα ιστολόγιο για το μικρό διήγημα

κομπάρσος

μέτριος

Πανδοχείο

ΧΑΝΙ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ, ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΔΕΥΤΩΝ

sifiniera

φύλλο λευκό, χαρτί

Ο Αδέσποτος

★Προσοχή Δαγκώνει...

Στροβολιώτης

Μα, είναι δυνατόν να θέλεις πάλι ημερολόγιο;

τοβιβλίο.net

Διάβασέ το!

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Φτερά Χήνας

Περιοδικό Φύλλο Επιλεγμένης Λογοτεχνίας

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.